Wat mij al een tijd verbaast is dat we met z’n allen de basis kwijt zijn van communiceren. Ik maak me daar grote zorgen om, ik zie steeds meer mensen ongelukkig zijn en uitvallen door deze trend. In tijden waarin we met 1 druk op de knop alles kunnen bestellen of printen lijken we verleerd te zijn hoe we met elkaar om moeten gaan. Men wil ook met 1 druk op de knop bij problemen de oplossing kopen, helaas zo werkt het niet.

Het lijkt wel of we in Nederland aan Welzijnsarmoede lijden.

Wie ben ik…en wie ben jij….we kennen elkaar niet meer & begrijpen elkaar niet meer

In de grote kantoorgebouwen zoals bij de overheid, consultancy en dienstverlening, is de  identiteit van de huisgenoten (lees medewerkers) in de grote kantoren niet meer te herkennen, massaal doet men mee met de trend van cleandesk, flexwerken, kantoortuinen etc… en nergens is iets te vinden wat omschrijft of visueel maakt welke mensen er werken, men kent elkaar niet meer. Men weet niet eens meer hoe iemand zijn koffie drinkt, met melk of suiker of dat iemand een bril draagt. Laat staan dat we wat af weten van iemand zijn sociale context (denk aan mantelzorg, schuldenproblematiek, levensloopstress…)

Communicatie gaat via sociaal media en we begrijpen elkaar niet meer, vind je het gek, want non-verbale communicatie is nog maar weinig aan de orde van de dag, laat staan dat we er ook echt tijd voor maken en echt ‘luisteren’. Men verstaat elkaar niet meer. Met als gevolg veel onbegrip, eenzaamheid en onder waardering.

In de organisaties, veelal zorg, zie ik de andere trend, die van zelfsturing. Oftewel de goudvis in de vissenkom die nu ineens in de zee wordt gegooid om in het grote water zonder kaders te gaan zwemmen. Opvallend in die organisaties; de medewerkers die als een soort van Jack Sparrows met een kapotte kompas rondjes lopen en niet meer weten wat prioriteit heeft en alle gevoel voor richting kwijt zijn. Gevolg hoog verzuim en gevoel van onbegrip. Wat men wil, men wil werken vanuit hun waarden en hun bevlogenheid, maar de focus gaat liggen op overleven.

Aandacht….aandacht….aandacht en werken aan Mentale Fitheid & Arbeidscontext

In de gesprekken die ik op basis van PSA onderzoeken voer met medewerkers, uitzendkrachten & leidinggevenden geeft men een zelfde beeld weer waar het aan ontbreekt. Is dat moeilijk of hogere wiskunde? Welnee! Maar het heeft wel tijd nodig en anders denken en doen, oftewel veranderbereid.

·     Leidinggevenden hebben behoefte aan overzicht en steun vanuit de organisatie en coaching/sparringspartner

·     Medewerkers willen gehoord en gezien worden en zichzelf kunnen zijn (autonomie)

·     Rolduidelijk is iets wat niet alleen kinderen nodig zijn, maar ook volwassenen we hebben allemaal behoefte aan kaders

·     Medewerkers, ook wel mensen genoemd, vinden het fijn om binnen de kaders een eigen plek te hebben, waar ze hun spullen kwijt kunnen en zich op hun gemak voelen, dat is autonomie. Daarbij is het ook fijn dat je niet ’s ochtends al stress hebt, omdat je moet vechten om een parkeerplek in de garage en 30 minuten moet zoeken om een flexplek. En goede koffie en een goede radiozender helpt ook mee.

·     Daarnaast hebben medewerkers behoefte aan sociale steun en waardering. Hierin spelen leidinggevenden een cruciale rol.

Wist je dat medewerkers ook vaak hele goede ideeën hebben hoe zij hun werk beter kunnen doen en hoe de organisatie effectiever en klantvriendelijker wordt, met minder foutmarges? Hoe je die informatie kan ophalen? Door met ze in gesprek te gaan!

Moraal van dit verhaal; Onthaast in de Storm van trends & neem de tijd voor herstel

Laat je niet gek maken door alle trends. Met z’n allen kunnen we de Welzijnsarmoede bestrijden. Hoe? Door elkaar weer te gaan ontmoeten, oprechte tijd te nemen voor elkaar en te luisteren. Neem de tijd en onthaast. Benader stress niet alleen als een individueel probleem. Durf ook te kijken naar de arbeidscontext en organisatie cultuur is deze wel gezond en biedt dit de medewerkers steun en kaders? Geef medewerkers oprechte aandacht, faciliteer leidinggevenden en voer weer het goede gesprek. En vergeet niet dat problemen zijn ontstaan in de loop van de tijd, dit kun je niet met 1 druk op de knop als oplossing wegnemen. Dit soort oplossingen kun je niet uit je 3Dprinter halen!

Kortom ik pleit voor VitamineAandacht in organisaties daarmee gaat de Mentale Fitheid & Veerkracht omhoog. Wel vraag ik me af of de nood al hoog genoeg is, … Gelukkig zie ik al wat kantelingen en veranderingsbereid, het begin is daar.

Nou dit moest ik even kwijt.

Kom je er zelf niet uit of heb je een sparringspartner nodig om de Aandacht terug te brengen in jouw organisatie, schroom dan om contact met mij op te nemen, ik denk graag met je mee.

Groet Maaike de Haan